-
Tien jaar geleden…
Tien jaar geleden stond ik voor het laatst op het podium met een bij elkaar geraapt “zooitje” als band. Er was een band uitgevallen en dus heb ik de nodige appjes verstuurd waarna we opeens een band hadden. Zonder setlist, overigens, die hebben we de avond nà de eerste set nog even op bierviltjes gemaakt. En als je dan nagaat dat we drie setjes moesten spelen… Drie setjes van circa 40 minuten. En ik kan me nog herinneren dat het bloedheet was buiten en dat we binnen moesten spelen omdat de uitbater geen vergunning had geregeld. Dus eigenlijk was het een soort van betaalde repetitie. Hoewel we officieel geen bestaande…
-
Neurostimulator
Begin 2017 ben ik in de Maartenskliniek gediagnosticeerd met spondylose met haakvorming (kanaalstenose) op het niveau L2-L3 naast radiculopathie en discopathie (in meer en mindere mate) op de niveau’s L1-L2 en L2-L3 en L5-S1. Tevens werd er slijtage in mijn grote teen, schouders, ellenbogen, polsen en handen vastgesteld. Hoewel ik inmiddels op nog meer plekken slijtage mag ervaren, waren de botscans destijds gemaakt in het RadboudUMC voldoende om te stellen dat het vastzetten van mijn rug niet tot de opties behoorden… Dat hield in dat voor de zenuwpijn in mijn lumbale wervels de enige optie een neurostimulator was en ik daarvoor moest worden doorverwezen naar het Isala in Zwolle. En…
-
Liefde…
Mijn vriendinnetje nodigde mij, zoals ook de voorgaande jaren, uit om ff een bakkie en/of borrel te komen doen op Tweede Kerstdag. Ze weet dat ik altijd zeg dat ik het “nog wel zie” want ik leg me niet zo snel vast. Het komt zoals het komt. Ze vertelde er meteen bij dat ze een vriend van hun zou uitnodigen, een vriend die ook een neurostimulator (NS) draagt. Ze had wel vaker over hem vertelt en dan groeide mijn nieuwsgierigheid want jeetje, ik ken niemand in het eggie die ook een NS draagt. Toen op Eerste Kerstdag mijn petekind en nichtje bij mij kwam borrelen, had ik het er met…