Gisteren stond er een artikel op NU.nl welke ging over het loslaten van je ouders, je leest het artikel hier, dat het vaak gaat om een wanhoopsdaad, wat letterlijk betekent: “een handeling die voortkomt uit wanhoop, uit het gevoel geen andere uitweg meer te hebben.” Het impliceert een soort laatste redmiddel. Iets wat je doet omdat je je met de rug tegen de muur voelt staan. Vaak klinkt er in het woord een oordeel mee, alsof iemand geen doordachte keuze maakt maar iets impulsiefs of zelfs destructiefs omdat hij/zij/het niet meer weet wat anders. En precies daar voel ik weerstand. Want wat ik heb gedaan is geen wanhoopsdaad. Het was…