Voor mij is mijn ziek-zijn een gegeven: ik moet het doen met alles wat mijn lijf me geeft en ik moet daar zorgvuldig mee omspringen. Dat betekent voor mij bovenal: “luisteren naar het fluisteren van je lijf zodat het niet hoeft te schreeuwen” wat niks meer en niks minder betekent dan des te beter ik luister naar wat mijn lijf nodig is, des te beter zal ik me voelen. Wat overigens nog best een enorme uitdaging is als je chronisch ziek bent. Voor mij persoonlijk is het jaren lastig geweest om mijn enthousiaste ik uit te zetten. Of op z’n minst on hold of te temperen. Met name qua bewegen……