-
Loslaten is l(i)efhebben
Met twee dochters die twintigers zijn, het dealen met een chronische ziekte en een single bestaan kan het minder gezellig zijn dan ik voor ogen had. Het koken voor mijn dochters, het ze voorlezen voor het slapen gaan, ze de trap optillen, kinderfeestjes organiseren of ze overhoren voor een toets: het is allemaal van de baan. En ik vraag mezelf regelmatig af: ‘hoe dan?’ Want laten we eerlijk zijn, ik ben geen spat veranderd -kuch- terwijl mijn dochters zich als een razende roeland door het leven jagen met als enige doel: volwassen worden en uit huis gaan. Ondankbaar grut is het gewoon, haha. Maar in alle ernst, het is bizar…
-
Vrijheid
Werken, rennen, vliegen, zorgen voor mijn dochters, activiteiten op school, sociaal bezig zijn, optredens: ik stond tot 2015 eigenlijk altijd “aan” als alleenstaande moeder and I loved it. Ik vond het fijn om van hot naar her te sjezen, samen met mijn dochters en alleen. Ik vond het heerlijk om leuke dingen te doen. Om niet na te hoeven denken of ik wel voldoende energie zou overhouden of wanneer ik weer plat zou moeten. Het was een onbezorgde heksenketel tijd. Zèker ook met de nodige fysieke ongemakken maar het was fantastisch want ik draaide mee in een wereld waarin je behoort mee te draaien. Zo voelde het… Juist daarom heb…
-
Rauw, puur & krachtig
Een kleine maand geleden schreef ik m’n vorige blog and a lot has happend since. Ik ben naar Ameland geweest, alleen. Ik moest… Ik moest naar de zee, ik moest dingen op een rijtje zetten, dingen achter me laten. En aangezien Ameland voor mij het meest praktisch was èn rolstoelvriendelijk, was de keuze snel gemaakt. Weet je… Ik ben enorm geschrokken van mezelf toen mijn vorige relatie strandde. Niet zozeer van hoe ik daar op reageerde maar wel van hoe ik me binnen die relatie gedroeg en klaarblijkelijk ook tegenover andere mensen die heel dicht naast me staan. Mijn grens was door mij klaarblijkelijk heel eenvoudig te negeren dan wel…
