-
Er is daar iets buiten…
Ik kom met m’n rolstoel, koffer en streetjet thuis en zie Bailey, mijn jongste kat, in een staat van “aan” staan. Grote ogen, beetje laag bij de grond en enorm alert. Hij kijkt naar het raam alsof de Kerstman er opeens staat. Ik zie met een vluchtige en toch ook wel teleurgestelde blik dat dit geenzins het geval is, haal vervolgens mijn koffer van de rolstoel af en besluit naar boven te gaan. Het is pyjama/badjas tijd met een kopje thee en de laatste aflevering van Ainsley McGregor Mysteries on the side. Nadat ik me heb omgekleed kom ik de kamer binnenlopen en zie Bailey nog steeds in dezelfde houding…
-
Formule 1
Ik kijk al sinds begin jaren ‘90 naar de Formule 1. Uit m’n hoofd 1992, vanaf het moment dat ik ging samenwonen. Wat was het anders racen toen… Gevaarlijker, uitdagender en vaak dodelijker. In die zin vind ik de sport nu al vele jaren fijner om te kijken omdat het veiliger is. Het risico op een echt ernstig ongeval zoals bijvoorbeeld met Senna of het laatste dodelijke ongeluk met Bianchi, om het tegelijkertijd bij de baan van vandaag te houden (Suzuka in Japan), is een enorm stuk kleiner. Toch is de lol er niet meer helemaal zoals het er vroege zat, iets wat ook met Viaplay te maken heeft en…
-
”Mannen”…
Ik zag daarnet een filmpje van het ijshockeyteam van Amerika. Ze hebben goud gewonnen op de Olympische spelen en dus nodigde Trump ze in een telefonisch onderhoud uit voor een bezoekje op het Witte Huis. Trump, ook wel bekend van de Trump-Epstein files, vond het daarna nodig het vrouwen team, eveneens winnaars van een gouden plak, te kleineren door ze belachelijk te maken. En wat doen de mannen van het ijshockeyteam? Die lachen er om. En toen gebeurde er iets bij mij want dit gaat niet om sport, dit gaat niet om politiek, dit gaat om gedrag. Over een subtiel maar o zo herkenbaar spel. De ene haalt iemand onderuit,…
