Ik kom met m’n rolstoel, koffer en streetjet thuis en zie Bailey, mijn jongste kat, in een staat van “aan” staan. Grote ogen, beetje laag bij de grond en enorm alert. Hij kijkt naar het raam alsof de Kerstman er opeens staat. Ik zie met een vluchtige en toch ook wel teleurgestelde blik dat dit geenzins het geval is, haal vervolgens mijn koffer van de rolstoel af en besluit naar boven te gaan. Het is pyjama/badjas tijd met een kopje thee en de laatste aflevering van Ainsley McGregor Mysteries on the side.  Nadat ik me heb omgekleed kom ik de kamer binnenlopen en zie Bailey nog steeds in dezelfde houding…