Er is daar iets buiten…
Ik kom met m’n rolstoel, koffer en streetjet thuis en zie Bailey, mijn jongste kat, in een staat van “aan” staan. Grote ogen, beetje laag bij de grond en enorm alert. Hij kijkt naar het raam alsof de Kerstman er opeens staat. Ik zie met een vluchtige en toch ook wel teleurgestelde blik dat dit geenzins het geval is, haal vervolgens mijn koffer van de rolstoel af en besluit naar boven te gaan. Het is pyjama/badjas tijd met een kopje thee en de laatste aflevering van Ainsley McGregor Mysteries on the side.
Nadat ik me heb omgekleed kom ik de kamer binnenlopen en zie Bailey nog steeds in dezelfde houding staan, mega alert alsof hij denkt: “ER IS DAAR IETS BUITEN EN IK BEN DE ENIGE DIE HET ZIET!” Eerlijk is eerlijk: ik kan er geen hout van snijden. Ik zie geen andere kat, ik zie geen vogels en ook nog steeds geen Kerstman. Ik zie alleen een kat met z’n oren naar voren, z’n lijf gespannen met een enorme focus op het raam.
Koekoek… Ik pak thee en nestel me op Bruce om vervolgens heerlijk m’n serie te gaan kijken, Bailey heeft het ongetwijfeld allemaal onder controle. En dat denkt Thimo ook want hij kruipt heerlijk naast me. “Eén drukte maker in het gezin is meer dan genoeg”, hoor je hem denken. En hij checkt uit, zijn dag zit er op, net als de mijne.
Terwijl ik heerlijk aan het genieten ben van dat kleine mannetje naast me, de serie en mijn thee besluit Bailey voor het raam te gaan zitten. En dat is voor deze lefgozer, die dus absoluut geen lefgozer is, een flinke stap. Een stap die van korte duur blijkt want ik kijk op van m’n serie en waar zit meneer? Precies, weer precies daar waar hij eerder zat…
Ik kijk nogmaals met hem mee want mis ik iets? Kijkt hij op zijn manier nu naar een mysterie buiten? Ziet hij iets wat ik niet zie? En opeens is daar het moment dat het mysterie ontrafeld is want…? Er loopt een andere kat! Ik ben gewoon volledig blind geweest, sterker nog? Ik had in gedachten de kerstboom al van zolder gehaald – hé, ieder moment om kerst te vieren moet je aangrijpen, ook in april – want de Kerstman was in mijn optiek de meest voor de handliggende optie. Uhu.
Een andere kat dus… Dit bleek dus gewoon een gevalletje van “dit is mijn territorium, wie ben jij?” veilig achter het raam. En alsof de duvel er mee speelt wordt Thimo wakker om meteen heel alert dit hele verhaal grondig te gaan checken. En wat vervolgens geschiedde…
Nou, dat kan ik het beste omschrijven als een volwaardige buurtmeeting bij mijn voordeur, inclusief het gebruikelijke geluid wat men ook wel omschrijft als kattengejank. Van alle partijen, overigens. De brutale buurman, of buurvrouw (want niks is zeker tenzij er tussen de pootjes gekeken kan worden) kwam even checken. Spuugde zijn of haar gal en liep weer weg.
Thimo, die je met z’n neus tegen het raam geplakt ziet staan, en Bailey hebben hun taak volbracht als twee kleine bewakers met een fulltime buurtfunctie. Het duurde hierna dan ook maar even tot de rust wedergekeerd was. De ene snurkt nu in de mand op de poef, de andere op de krabpaal. En ik?
Ik duik m’n serie weer in waarna ik ongetwijfeld ook heerlijk ga snurken. Tot de volgende. X
One Comment
Maaike
🥰😽😽