Ik ben het een soort van gewend, de berg afglijden en vervolgens de berg weer opklimmen. Of het zwaarder wordt? Nee… Eerlijk gezegd wordt het makkelijker want juist omdat het not my first rodeo is, berust ik me. Vind ik het jammer? Absoluut. Mijn dochter is verhuisd en ik kon alleen iets betekenen op afstand. Dat is wellicht het enige wat nooit echt went: speciale momenten moeten missen dankzij het moeten platliggen.  Wat ik ook lastig vind is het opnieuw groeien terwijl ik zo graag wat kilootjes kwijt wil vanwege de belasting op mijn rug, bekken en heupen. Probeer dat maar eens terwijl je zo’n 24/7 ligt en de medicatie…